Feeds:
பதிவுகள்
பின்னூட்டங்கள்

Archive for the ‘நூல் அறிமுகம்’ Category

மாணவர்களுக்கு மட்டுமின்றி மருத்துவ எழுத்தாளர்களுக்கும் பயன்படக் கூடிய நூல்
மருத்துவ சொல் அகராதி

18222682_10158852957620268_6488674490921160111_n

அண்மையில் ஒரு பத்திரிகை ஆசிரியரோடு பேசிக்கொண்டிருந்தேன். அவர் கூறிய ஒரு கருத்து மகிழ்ச்சி அளிப்பதாக இருந்தபோதும் மறுபுறத்தில் கவலையைக் கொடுத்தது.

‘இன்று பத்திரிகைகளில் மக்களால் அதிகம் விரும்பிப் படிக்கப்படும் பகுதிகளாக சினிமாவும் மருத்துவ கட்டுரைகளுமே’ இருப்பதாகக் கூறினார். அதனால்தான் ஞாயிறு பத்திரிகைகளில் மடடுமின்றி தினசரிகளிலும் மருத்துவக் கட்டுரைகளுக்கு அதிகளவு இடம் ஒதுக்கப்படுகிறதாம்.

சினிமாவுடன் மருத்துவ கட்டுரைகள் போட்டி போட வேண்டிருக்கிறதே என்பது எனது கவலை அல்ல.

‘கல்வி ரீதியாக மருத்துவத் துறை சம்பந்தப்படாதவர்கள் எழுதுகின்ற கட்டுரைகளையும் போதிய விஞ்ஞான பூர்வ ஆதாரங்கள் அற்ற கட்டுரைகளையும் பத்திரிகைகள் பிரசுரிக்கின்றனவே. இதைத் தடுக்க முடியாதா’ என்ற கேள்விக்கு விடையாகவே அவரது பதில் இருந்தது. தரம் தரமற்றது என்ற வேறுபாடுகளைக் கடந்து பக்கங்களை நலவியல் கட்டுரைகளால் நிரப்ப வேண்டிய கட்டாயம் பத்திரிகைகளுக்கும் சஞ்சிகைகளுக்கும் இருக்கிறது.

மேலே குறிப்பட்டதை விட மற்றொரு முக்கிய பிரச்சனை மருத்துவக் கட்டுரைகளில் இருக்கிறது. மருத்துவத்தில் பேசப்படும் அல்லது எழுதப்படும் பல கலைச் சொற்களுக்கான தமிழ்ப் பதங்களை பலரும் தங்கள் தங்கள் அறிவுக்கும் அனுபவத்திற்கும் ஏற்ப பயன்படுத்துதைக் காண முடிகிறது. சிலர் தாங்களாகவே சில புதிய சொற்களை உருவாக்கியும் பயன்படுத்துகிறார்கள். ஒரே ஆங்கிலச் சொல்லுக்கு வௌ;வேறு தமிழ் பதங்களை பயன்படுத்துவதால் ஒத்திசைவு இல்லாமல் போக, வாசகர்கள் குழப்பமடையும் நிலை தோன்றுகிறது.

இதைத் தவிர இலங்கை எழுத்தாளர்களும் தமிழக எழுத்தாளர்களும் பயன்படுத்தும் தமிழ் மருத்துச் சொற்களுக்கு இடையே வேறுபாடு இருக்கிறது. Artery என்ற சொல்லிற்கு இலங்கையில் நாடி என்ற சொல்லைப் பயன்படுத்தும் அதே நேரம் தமிழகத்தில் தமனி என்ற சொல்லைப் பயன்படுத்துவார்கள். இதைத் தவிர ஆங்கிலச் சொற்களை அப்படியே தமிழில் எழுதுபவர்களும் உண்டு.

இதனால் கட்டுரைகள் படிப்பவர்களுக்கு தெளிவின்மையும் கருத்து மயக்கம் ஏற்படுவதும் தவிர்க்க முடியாததாகிவிடுகிறது.

இத்தகைய நிலையில் மருந்தியலாளரான நடராசா இராசநேரு தொகுத்துள்ள மருத்துவ சொல் அகராதி என்ற நூலின் வரவானது அவசியமானதாகவும், ஒரு முக்கிய இடைவெளியை நிரப்புவதாகவும் இருக்கிறது. தமிழில் மருத்துவக் கட்டுரைகளை எழுதுபவர்கள தாம் சொல்ல வருபவற்றை மிகத் தெளிவாகச் சொல்லுவதற்கு கைகொடுக்கும். அதே போல அவற்றை ஆர்வத்துடன் வாசிப்பவர்களுக்கும் இந்த நூல் பெரிதும் உதவும்.

இருந்தபோதும் இந்த நூலின் முக்கிய நோக்கம் அதுவல்ல.

‘இலங்கையில் உள்ள தமிழ் மாணவர்கள் ஆங்கிலத்தில் உள்ள மருத்துவ, மருந்தக மற்றும் மருத்துவத் துறை சார்ந்த துணை நூல்களை தமிழில் இலகுவாக புரிந்து கொண்டு கற்பதற்கு உதவியாக பயன்படுத்தக் கூடிய ஆங்கில தமிழ் அகராதிகள் இல்லாத குறைiயினை நிவர்த்தி செய்வதன் பொருட்டு இந்த மருத்துவ சொல் அகராதியை தொகுத்துள்ளார்’ என இந்த நூலுக்கான முன்னுரையை வழங்கியுள்ள வட இலங்கை மருந்தியலாளர் சங்க செயலாளரான திரு.பா.ஆர்த்திக் குறிப்பிடுவதே முக்கிய நோக்கமாகும்.

எமது பகுதியில் தனியார் மருத்துவத் துறை போலவே, துணை மருத்துவத்துறையும் துரிதமாக முன்னேற்றம் கண்டு வருகிறது. அரச துறையில் மட்டுமின்றி தனியார் துறையிலும் மருந்தாளர்கள், தாதியர், மகப்பேற்று மருத்துவிச்சிகள் எனப் பலதரப்பட்ட உதவியாளர்கள் பல்லாயிரக்க கணக்கில் பணியாற்றுகிறார்கள்.

தனியார் துறையின் தேவைகளைப் பூர்த்தி செய்யு முகமாக துரித பயிற்சிகள் தமிழில் அவர்களுக்கு ஆரம்பிக்கப்பட்டுள்ளன. இவர்களது கல்விக்கான வழிகாட்டல் நூல்கள் தமிழில் இல்லாதிருப்பதால் ஆங்கில நூல்களையே பயன்படுத்துகிறார்கள். ஆங்கில நூல்களை தமிழ் மாணவர்கள் கற்கும் போது அவற்றைப் தெளிவாகப் புரிந்து கொள்வதற்கு இந்த நூல் நன்கு பயன்படும்.

350 பக்கங்கள் வரை விரியும் இந்த நூல் தரமான ஆர்ட் தாளில் அச்சிடப்படுள்ளதால் நீண்ட காலத்திற்கு தாக்குப் பிடிக்கும். ஏனென்pல் கற்கும் காலத்தில் மட்டுமின்றி பின்னைய ஆண்டுகளில் ஊசாத்துணை நூலாகவும் பயன்படுத்தக் கூடிய நூலாகவும் இது இருக்கிறது.

இந்த நூலின் பெரும்பகுதியான 280 பக்கங்களில் ஆங்கில ஆங்கில தமிழ் மருத்துவ சொல் அகராதி விரிகிறது. ஆங்கில மருத்துவ பதங்களுக்கான தமிழ் சொல்லைத் தருவதுடன் நின்றுவிடாது அவற்றிக்கான விளக்கங்களை ஆங்கிலத்திலும் தந்திருப்பதால் இதைக் கலைக்களஞ்சியமாகவும் சொல்லலாம். இதன் காரணமாக மாணவர்கள் குறிப்பட்ட சொல்லிற்கான தமிழ் சொல்லை மட்டுமின்றி அதன் அர்த்தததையும் மிகவும் தெளிவாக புரிந்து கொள்ள உதவும்.

நூலின் மிகுதி 70 பக்கங்களையும் மிகவும் பயனுள்ள பின்னிணைப்புகள் அணி செய்கின்றன. இலங்கையில் பாவனையில் உள்ள பொதுவான மருந்துகளின் பெயர்த் தொகுப்பு, மருந்தாக்கல் இரசாயனம், உடற் கூற்றியலும் சுகாதரமும், பொதுவான நோய்களின் பெயர் தொகுப்பு, பொதுவான பக்கவிளைவுகளின் தொகுப்பு முதற்கொண்டு 13 பின்னிணைப்புகள் இருப்பது நூலின் பெறுமதியை அதிகரிக்கிறது.

இந்த நூலை வட இலங்கை மருந்தியலாளர் சங்கம் வெளியிட்டுள்ளது.

நூலாசிரியர் நடராசா இராசநேரு தொகுத்துள்ளார். மருந்தியலாளரான இவர்தான் வட இலங்கையில் மருந்தியலாளர் கற்கை நெறியை வடபுலத்தில் ஆரம்பித்த முன்னோடி எனலாம். 2003 ம் ஆண்டு சாயிராம் மருந்தியலாளர் கல்வி நிறுவனத்தை வடபகுதியில் ஆரம்பித்தார். அதனூடாக மாணவர்களுக்கு பயிற்சி வகுப்புகள் கொடுத்து வெளிவாரி பரீட்சைக்கு தயார்படுத்தினார். இவரது பயிற்சி வகுப்புகள் காரணமாக வடபகுதியைச் சேர்ந்த நூறு;றுக்கு மேற்பட்டவர்கள் வெளிவாரி மருந்தியலாளர் பரீட்சையில் சித்தியடைந்துள்ளார்கள் என்பது குறிப்பிடத்தக்கது.

இப்பொழுது யாழ்ப்பாணக் கல்லூரி வெளிவாரி பட்டப்படிப்பு பிரிவில் மருந்தியலாளர் கல்வி இணைப்பாளராக பணியாற்றி வருகிறார்.

இத்துறையில்; இவர் பெற்ற பரந்த அனுபவங்களின் துணையுடன் எழுதப்பட்ட இந்த நூல் பலருக்கும் பயன்படக் கூடியதாகும்.

டொக்டர்.எம்.கே.முருகானந்தன்

MBBS(Cey), DFM (Col), FCGP (col)
குடும்ப மருத்துவர்

06.05.2017 திகதி வீரகேசரி இதழில் வெளியான நூல் அறிமுகக் கட்டுரை

0.00.0

Read Full Post »

எமது வாழ்வின் அழிந்த தடங்களை பற்றி அறிந்து கொள்வதில் எவருக்குமே மகிழ்ச்சி ஏற்படவே செய்யும். கல்கி சாண்டில்யன் போன்றவர்களைப் படிப்பது இளம் பிராயத்தில் பிடித்திருந்தது. அதுவும் தமிழர் வாழ்வுதான்.
 Palaya Vethak kovil_0001_NEW
ஆனால் கந்தமுருகஞானி (முருகேசு ராஜவரோதயம்) எழுதிய பழைய வேதக் கோயில் நாவலானது எங்கள் கதை. எங்கள் சரித்திரம். எமது மூதாதையர்கள் பதித்த தடங்கள். எமது பிரதேச முன்னோடிக் குடிகளின் வாழ்கையை அவர்களது பிரச்சனைகளை பேசுகிறது. இதனால் மிகவும் ஆர்வம் ஊட்டுவதாக இருந்தது.
மிகக் குறைந்தளவு சரித்திரத் தரவுகளை வைத்துக் கொண்டு நம்பத்தன்மை வாய்ந்த புனைவைப் படைத்துத் தந்த ஆசிரியர் பாராட்டுக்குரியவர். அவர் அச்சுவேலி தோப்பு அருள்நந்தி பாடசாலையின் அதிபராகக் கடமையாற்றுகிறார் என்பது குறிப்படத்தக்கது.
நாவல் நம்பகத்தன்மையாக இருப்பதற்குக் காரணம் அந்த பகுதி பற்றிய புவியியல், பண்பாட்டு அம்சங்கள் பற்றிய கதாசிரியரின் நேரடி அனுபவங்களாகும் அத்துடன் அவரது பெற்றோர் மற்றும் உறவினர் ஊடாகப் பெற்ற வாய்மொழித் தகவல்களும் கைகொடுத்துள்தைக் காண முடிகிறது.
அரசமரத்துக் கோயில், மரத்தின் கீழ் கற்சிலை, உரைகல், குடுவையில் திருநீறு, அரசமிலையால் தீர்த்தம் வழங்கல் போன்ற தகவல்கள் அந்த வாழ்வைப் படம் பிடிக்கிறன. அதே போல பனம் மரத்திலிருந்து கள் இறக்கல், பாளைக் கத்தி, சுரக் குடவையில் கள்ளு, அதை அருந்துவதற்கு வடலி ஓலையில் பிளா போன்ற சித்திரிப்புகள் சிறப்பாக மண்ணின் மறைந்த வாழ்வை நாவலில் அழகாக காட்டுகின்றன.
இருந்தபோதும் 1600 ஆண்டுகளின் போது அல்வாய் வடக்கு வியாபாரிமூலை வீரபத்திரர் ஆலயத்தில் பிராமண ஐயர்கள் இருந்தார்கள் என்ற தகவலில் ஐயம் இருக்கிறது.
நாவலை படித்துச் செல்லும்போது, அது நிகழ் சரித்திரத்தின் வாழ்வியல் பிரதி பிம்பம் என்றதான உணர்வை ஏற்படுத்துகிறது. அந்நியர் ஆட்சி, வேற்றுப் படைகளின் அட்டகாசம், இடப் பெயர்வு போன்றவை நாம் அனுபவித்து உணர்ந்தவை. எமது மூதாதையருக்கும் அதே விதமான அனுபவங்கள் கிட்டின என்பது கவலையைத் தந்தாலும் அவர்களது அடிபணியாத தன்மை பெருமிதம் ஊட்டுகிறது.
 Palaya Vethak kovil_0002_NEW-001
பல சமூகங்களின் பிரதிநிதிகள் அந்நிய நாட்டு மனிதர் போன்ற பல்வேறுபட்ட பாத்திரங்கள் இருந்தபோதும் இன மத சாதி ரீதியான காழ்ப்புணர்வை ஆசிரியர் எந்த இடத்திலும் காட்டவில்லை. இது அவரது பக்கம் சாராத நடுநிலைப் போக்கிற்கு உதாரணமாக இருக்கிறது. மிகவும் நடுநிலையோடும் சமூகங்களிடையே பிரிவுகளை ஏற்படுத்தாதவாறும் நல்லியக்கம் மற்றும் சௌயன்யத்தை மேம்படுத்தும் வகையான சித்திரிப்பு நாவலின் பலமாக இருக்கிறது.
பள்ளர் சுடுகாடு, கூத்தாடும் பற்றை, கற்கோட்டை(சக்கோட்டை) போன்ற இடப் பெயர்கள் வந்ததற்கான காரணங்களை கதையோடு கதையாக நகர்த்திச் செல்கிறார்.
நானும் அந்தப் பிரதேசத்தைச் சேர்ந்தவன் என்ற ரீதியில் சம்பவங்கள் நடக்கும் இடங்களான சக்கோட்டை, நாவலடி. போன்றவை நடமாடித் திரிந்த இடங்கள். அவற்றினை மையமாக வைத்து கதை நடக்கும் ஏனைய இடங்களையும் தெளிவாக இனங்காண முடிந்தது. பிரதேச வரைபடத்தைத் தந்தமை பாராட்டத்தக்கது.
பல்லி சொல்லுதல் ஆந்தை அலறுதல் போன்றவற்றை துர்க்குறியாகக் கொள்ளும் நம்பிக்கை அன்று இருந்ததை கதையில் அறிகிறோம். இன்றும் அந் நம்பிக்கைகள் இருப்பதால் அது பற்றி சொல்வதில் தவறில்லை. இருந்தபோதும் பல்லி சொல்லுதல் என்பதை மூடநம்பிக்கையாகக் கொள்ளாது அதற்கு வலு சேர்ப்பது போல கதையை நகர்த்துவது எனக்கு ஏற்புடையதாக இருக்கவில்லை.
மாவீரர் என்ற சொல் நாவலின் சொல்லோட்டத்துடன் இசைந்து வரவில்லை.  400 வருடங்களுக்கு முன்னான சரித்திரத்தை பேசும் நாவலில் இச்சொல்லைப் பயன்படுத்தியமை நிகழ் கால வரலாற்றை ஞாபகப்படுத்துவதற்காக வலிந்து புகுத்தியது போன்ற உணர்வை ஏற்படுத்தியது.
மிக தெளிவானதும் வெளிப்படையும் ஆனது ஆசிரியரின் முன்னுரை. கதையைப் படித்து முடித்த பின்னரே வாசியுங்கள். பல சந்தேகங்களுக்கும் முடிச்சுகளும் திறவுகோல் போல அமைந்திருக்கிறது.
அட்டைப்படம் சிதைந்து கிடக்கும் பழைய வேதக்கோயிலின் புகைப்படமாகும்.
புதிய எழுத்தளார் என்ற உணர்வு ஏற்படாதவாறு தங்குதடையின்றி ஓடும் நீரோட்டம் போன்ற நடை. குழப்பத்தை ஏற்படுத்தாத சம்பவக் கோர்வைகள். ஆயினும் நடை சற்று மெருகேற இடம் உண்டு. இரண்டாம் மூன்றாம் பாகங்கள் வர இருப்பதாகத் தெரிகிறது. அவற்றில் மேலும் செப்பனிடப்படும் என நம்பலாம்.
இடம் பெயர்ந்து பின் சமாதானம் என்ற நம்பிக்கையில் பலதடவைகள் மீண்டும் ஊர் வந்தவன் என்ற ரீதியில் நாவலின் இறுதியில் முருகவாணர் சொல்லும் சுதந்திரம் பற்றிய வார்த்தைகள் மரத்தில் ஆணியாகப் பதிந்து நிற்கின்றன.
Palaya Vethak kovil_0002_NEW
மொத்தத்தில் நமது சரித்திரத்திலும் பழைய பண்பாட்டுக் கோலங்களிலும் அக்கறையுள்ளவர்கள் தப்ப விடக் கூடாத நாவல் இது. ஆசிரியர் கந்தமுருகஞானி (முருகேசு ராஜவரோதயம்) அவர்களது சிறப்பான முயற்சிக்கு எனது வாழ்த்துக்கள்.
எனது மறந்துபோகாத சில புளக்கில் (14.08.2014) வெளியான கட்டுரை
நூல் :- பழைய வேதக்கோயில்
நூலாசிரியர் :- கந்தமுருகஞானி (முருகேசு ராஜவரோதயம்)
முகவரி :- ஆனந்தகானம், ஆவரங்கால், புத்தூர்
விலை :- ரூபா 300
எம்.கே.முருகானந்தன்.
0.00.0

 

Read Full Post »

மன்னார் அமுதனின் அக்குரோணி என்ற கவிதை நூல் இது. இனிமையான குணங்கள் நிறைந்த ஒரு அழகிய இளைஞனின் மிக அழகான நூல் இது. அட்டை கண்ணைக் ஈர்க்கும் கவர்ச்சியுடையதாக இருக்கிறது.

IMG_0001_NEW Akuroni

இது அவரது இரண்டாவது கவிதைத் தொகுதி. முதலாவது கவிதைத் தொகுதியான ‘விட்டு விடுதலை காண்’ சில காலங்களுக்கு முன் 2009ல் வெளிவந்தபோது நிறையப் பேசப்பட்டது.  பலராலும் பாராட்டப்பட்டது. விமர்சனங்களுக்கும் ஆளானது.

இன்றைய இலக்கிய உலகில் நன்கு அறியப்பட்ட ஒருவராக மன்னார் அமுதன்  இருக்கிறார். மிகுந்த வீச்சுடன் படைப்புலகில் இயங்குபவராக இருக்கிறார். இவரது ஆக்கங்கள் வராத பத்திரிகை இருக்க முடியாது என்று சொல்லுமளவு அதிகம் எழுதுகிறார். ஜீவநதி, ஞானம், இருக்கிறம், படிகள், கலைமுகம், பூங்காவனம், நீங்களும் எழுதலாம் போன்ற சஞ்சிகைகளில் இவரது கவிதைகளைப் படிக்க முடிகிறது.

தினகரன், வீரகேசரி, தினக்குரல் போன்ற பத்திரிகைளிலும் இவரது படைப்புகளைத் தரிசிக்க முடிகிறது. இலக்கியத்திற்காகவே வாழ்பவர் போல, அதுவே தனது உயிர் மூச்சுப்போல கவிதைகளைப் படைக்கிறார். இவ்வளவு வேகமாக எழுதும் வேறொருவரைக் காண்பது அரிது.

‘மன்னார் அமுதனின் பக்கங்கள்’ http://amuthan.wordpress.com/homeஎன்பது இவரது வலைத் தளமாகும். அதற்குள் நுளைந்து பார்க்கும்போது இவரது படைப்பாளுமையின் பரந்த வெளியில் பயணிக்க முடிகிறது. கவிதை மட்டும் இவரது படைப்பு உலகு அல்ல என்பதைப் புரிந்து கொள்ள முடிகிறது. சிறுகதை, இலக்கியக் கட்டுரைகள், நூல் விமர்சனம், சமூக விமர்சனம் எனப் பல படைத்துள்ளார். அண்மையில் நடந்த சர்வதேச தமிழ் எழுத்தாளர் மாநாட்டில் ‘பண்டைய இலக்கியமும் ஈழத் தமிழரின் சமகால வாழ்வியலும்’ என்ற தலைப்பில் கட்டுரை சமர்ப்பித்ததும் குறிப்பிடத்தக்கது.

இன்று நான் கூகுளில் சென்று கவிதைகள் பற்றி அறிய ஒரு தேடுதல் நடத்தியபோது எனது வலையில் சிக்கியவை பெரும்பாலும் இவரது கவிதைகள்தான். பல இலக்கியக் கட்டுரைகளிலும், இணையக் கருத்தாடல்களிலும் கூட இவரது பெயர் அதிகமாகச் சிக்கியது. இணைய இதழ்களிலும் இவரது பெயர் மிக அதிகமாக இடம் பெற்றதைக் காணக் கூடியதாக இருந்தது.

யாழ்தேவி, தமிழ்மணம், திரட்டி, சிறந்த தமிழ் பூக்கள், இலங்கை வலைப் பதிவாளர் திரட்டி, தமிழ்க் கணிமை, இன்ட்லி, தமிழ்வெளி, மென்தமிழ் போன்ற பல இணையத் திரட்டிகளில் இவரது படைப்புகள் வெளியாகின்றன. இவ்வாறாக இன்றைய இலக்கிய உலகில் அதிலும் முக்கியமாக இளம் எழுத்தாளர்களிடையே மிகவும் பிரபலமானவராகவும் வசீகரம் மிக்கவராகவும் திகழ்கிறார்.

இலக்கிய நிகழ்வுகளிலும் இவரது பெயர் அதிகமாக அடிபடுவதை பத்திரிகை, சஞ்சிகைகள் ஊடாகக் காண முடிகிறது. முக்கியமாக திருமறைக் கலாமன்ற பௌர்ணமி நிகழ்வுகளில் இவரது பங்களிப்பை அதிகம் காண்கிறோம். மன்னார் எழுத்தாளர் பேரவையின் முக்கிய அங்கத்தவராகவும் இருக்கிறார். அதன் தலைமைப் பொறுப்பையும் வகித்துள்ளதாக அறிகிறேன்.

மன்னார் அமுதன் எனது நண்பன். மேடைக்காகப் பேசிய அலங்கார வார்த்தைகள் அல்ல. இந்த முதியவருக்கும் இளைஞனுக்கும் இடையில் நட்பு இருக்க முடியாது என்பீர்கள். ஆனாலும் நாம் நண்பர்கள்தான். முகப்புத்தக (Facebook) நண்பர்கள். எண்ணெட்டுத் திசையில் இருப்பவர்களை இணைக்கும் பாலமாக இன்று முகப்புத்தகம் இருக்கிறது. வயது வேறுபாடின்றி, பால் வேறுபாடின்னிறி பலரும் அதன் ஊடாக நட்புப் பேண முடிகிறது. ஈடுபாடுகளில் ஒற்றுமை உள்ள பலரும் அதனூடாக தொடர்பு கொள்ளலாம். இணையத்தில் மட்டுமின்றி நேரடியாக இலக்கியக் கூட்டங்கள் பலவற்றிலும் இவருடன் கலந்துரையாடியிருக்கிறேன்.

கவிதை என்பது ஒரு இனிய அனுபவம். எல்லாப் படைப்பிலக்கியங்கள் போலவே கவிதையும் படைப்பாளியின் கருத்தை அல்லது உணர்வை கற்பனை கலந்து வாசகனுக்குத் தருகிறது. அவனது மெல்லுணர்வுகளை மீட்டி உள்ளத்தில் இசைபோலத் தழுவச் செய்கிறது.

ஆனால் இவற்றிடையே வேறுபாடுகள் உண்டு. கவிதையில் சொல்லப்படுபவை வசன நடையில் அமையாது என்பது தெரிந்ததே. கவிதையில் கருத்துச் செறிவு இருக்கும். சுருக்கமாகவும் ஓசை அமைதியுடனும் இருக்கும். ஆனால் இவை எல்லாவற்றையும் விட கவிதையில் கவித்துவம் இருக்க வேண்டும்.

ஒரு படைப்பில் கவித்துவம் இருக்கிறதா என எப்படி அறிவது.  அது கட்டுக்குள் அகப்படாத, வார்த்தைகளுள் சிக்காத, அதியுயர் அனுபவம் என்றே சொல்லலாம். பூவின் நறுமணம் போலக் கண்களால் காண முடியாதது. நுகர மட்டுமே முடிவது. பூவின் மணம் எவ்வாறு மனத்தைப் புளங்காகிதப் படுத்துகிறதோ அவ்வாறே கவிதை, வார்த்தைகளின் சேர்க்கை நேர்த்தியால் அதியுயர் அக நிறைவைத் தருவதாகும்.

உணர்வாலும் அனுபவத்தாலும் கவிஞனையும் வாசகனையும் இணைப்பது கவிதையின் சொற்களாலான பாலமாகும். இருவரும் இணையும் நெருக்கம் அதிகரிக்க அதிகரிக்க கவித்துவம் உச்சங்களை எட்டும். அவ்வாறு இணையச் செய்யும் ஆற்றல் படைப்பாளியின் சொற்களுக்கு வேண்டும்.

இதனால்தான் படைப்பனுக்கு மட்டுமல்ல படிப்பவனுக்கும் கூட அது மனநிறைவைத் தரும்.

சிறுகதை போல கவிதை தமிழுக்கு புதிதாக அறிமுகமான இலக்கிய வடிவம் அல்ல என்பதை நாம் அறிவோம். கவிதையே எமது பாரம்பரியம். ஐம்பெரும் காப்பியங்களைக் கொண்டது தமிழ். அதற்கு மேலாக கம்பனும் வள்ளுவனும் அண்மையில் பாரதியும் அதற்கு உரம் ஊட்டினார்கள்.

பாரதி தமிழ்க் கவிதையின் போக்கையே மாற்றினான்.

“சுவைபுதிது, பொருள்புதிது, வளம்புதிது
சொற்புதிது சோதிமிக்க நவகவிதை.”

என இலகு தமிழில் எழுதினான். அதில் வசன கவிதையும் அடங்கும்.

அவனது வசன கவிதை பின் யாப்பில்லாக் கவிதை, இலகு கவிதை, நவீன கவிதை, புதுக் கவிதை எனப் பல பெயர்களைத் தாங்கி பரிணாமமடைந்து இன்றைய கவிதை ஆகிவிட்டது.

IMG_0002_NEW Akuroni

மஹாகவி, முருகையன், நீலாவண்ணன் போன்ற மூத்த ஆளுமைகளுக்குப் பிறகு, 80 களின் பின் ஈழத் தமிழ்க் கவிஞர்கள் வேறொரு பரிமாணத்தில் புதிய வீச்சைப் பாய்ச்சினார்கள். தமிழ் கூறு உலகெங்கும் எமது கவிதைகள் பேசப்பட்டன. போரும் அகதி வாழ்வும் எமது கவிதைகளின் பாடு பொருளாயிற்று.

இப்பொழுது போருக்குப் பின்னான வாழ்வு. வாழ்க்கை பெரும்பாலானவர்களுக்கு அமைதியாக ஓடுகிறது. நிறைய நூல்கள் வெளிவருகின்றன. பல இளைஞர்கள் கவிதைத்துறையில் இறங்கியுள்ளார்கள். எமது வாழ்வின் இன்றைய கோலங்கள் பலவும் எமது கவிதையில் பேசப்படுகின்றன.

மன்னார் அமுதனின் கவிதைகளும் அவ்வாறே நிகழ் வாழ்வைப் பேசுகின்றன. வெறும் கற்பனை வழி வந்த படைப்புகள் அல்ல. தன்னைச் சுற்றியுள்ளவற்றை அவதானிக்கிறார். உள்ளார்ந்த மனித நேயத்துடன் பார்க்கிறார். அவற்றினால் உணர்வூக்கம் பெறுகிறார். கவலையும், ஆனந்தமும், கோபமும், போன்ற பல்வேறு உணர்வுகள் அவரது மனதை அலைக்களிக்கக் கவிதை படைக்கிறார்.

இதனால்தான் இவரது படைப்புவெளி சமூக அக்கறை மிகுந்ததாக இருக்கிறது. அவரது கவிதைகள் எமது வாழ்வைப் பிரதிபலிக்கினறன. கடுமையா சொல் அலங்காரம் கிடையாது. இலகுவான தமிழில் எழுதுகிறார். புதிரான உவமைகளும், விளங்காத படிமங்களும் அவரிடம் இல்லை. இதனால் எனக்குப் புரிகிறது. சாதாரண மக்களுக்கும் புரிகிறது. எல்லோருக்குமே புரியும்படி எழுகிறார். புரியாமல் எழுதினால்தான் கவிதை என்ற சிறைக்குள் அவர் அகப்படாது இருப்பது மகிழ்வைத் தருகிறது.

புரியும்படி எழுதினால்தான் மக்களுக்குப் புரியும். சமூகஅக்கறையுள்ள படைப்பாளியால் அவ்வாறுதான் எழுத முடியும்.

உதாரணத்திற்குப் பாருங்கள். சாதீயத்திற்கு எதிரான குரல் கொடுக்கிறார்.

“..குளிப்பதற்கும் கும்பிடவும்
தனியிடங்களா? நீரைக்
குவளையிலே குடிப்பதற்கு
இருமுறைகளா?..”

விழிம்பு நிலை மனிதர்களின் துயர் செறிந்த வாழ்வை ‘அவளும் அவர்களும் என்ற கவிதையில் வெளிப்படுத்துகிறார். பிச்சைக்காரியைக் கூட விட்டுவிடாத கயவர்களின் கயமை வெளிப்படுகிறது.

“..குப்பை மேட்டில்
வெறித்த கண்களால்
அவள் கிளிந்த உடைகளுக்குள்
எதையோ தின்று கொண்டிருப்பான்…”

அவரது கவிதையில் அரசியலும் இருக்கிறது. அரசியல் என்பது கட்சி அரசியல் அல்ல. மொழி சார்ந்த, இனம் சார்ந்த அரசியல். ‘நாம் தமிழர், எமது மொழி நீண்ட பாரம்பரியம் கொண்டது. நாம் தலை நிமிர்ந்து வாழவேண்டும். என நாம் எல்லோரும் நாடுவதையே அவரும் நாடுகிறார்.

அதிகாரத்துக்கு எதிரான அவரது கவிதைக் குரல் இவ்வாறு ஒலிக்கிறது.

“..ஆட்சியாளனுக்கு அரிப்பெடுக்கையில்
அங்கம் தடவாது…”

புதுக் கவிதை, மரபுக் கவிதை என்ற இரண்டு வகைக் கவிதைகளையும் அவரது படைப்புகளில் காண முடிகிறது. பொதுவாக தமிழ் மொழியின் பெருமை, தமிழர் வாழ்வு, தமிழ்த் தேசியம் போன்ற கருவுடைய படைப்புகள் மரபு வழிக் கவிதைகளாக அமைந்திருப்பதை காண முடிகிறது.

‘வரம் தா தேவி’ என்பது நூலின் முகப்புக் கவிதையாக அமைத்திருப்பதிலிருந்தே அவரது தாய்மொழிப் பற்றை நாம் விளங்கிக் கொள்ளலாம். இவற்றைத் தவிர ‘தமிழாய் தமிழுக்காய்’, தமிழே எம் உடலே’, எனப் பல கவிதைகள் தமிழின் புகழ் பாடுகின்றன.

தமிழின் மீதுள்ள பற்றுப் போலவே தனது தாய் மண்ணிலும் பற்றுக் கொண்டவர். தான் பிறந்த பிரதேசத்திலும் பெருமை கொள்பவர்.

அதனால்தான் மன்னாரை தனது பெயருடன் இணைத்துளாளர். தெளிவத்தை ஜோசப், திக்கவல்லை கமால், நீர்வை பொன்னையன், புலோலியூர் சதாசிவம், புலோலியூர் இரத்தினவேலோன், நாச்சியாதீவு பர்வீன், வல்வை அனந்தராஜ், திருமலை நவம், மருதமூரான், நீர்கொழும்பு முத்துலிங்கம், எனப் பலர் முன்னுதாரங்களாக இருப்பதையும் குறிப்பிட வேண்டும்.

ஊடகவியலாளர்கள் பற்றி எழுத்தாணி ஏந்தும் இயேசுக்கள்’கவிதையில் சொல்லும் வரிகள் இவ்வாறு அவர்களின் வாழ்வுக்கும் சாவுக்குமான சத்தியப் போரின் இருண்ட பக்கங்களின் வரிகளாக…

“..யுகம் யுகமாய்த்
தொடரும் காட்டிக் கொடுப்புகளும்
சிலுவை மரணங்களும்
உனக்கும் அவர்க்குமான
எழுதப்படாத ஒப்பந்தானே
காட்டிக் கொடுத்துவிடு..”
..
..மரணம் நிகழும்
வழிகள் தான் வேறு
சேருமிடம்மென்னவோ
கல்வாரி தானே,,’

காதல், ஊடல், பிரிவு, பிரிவின் துயர், கழிவிரக்கம் போன்ற மென் உணர்வுகளைப் பகிர்ந்து கொள்ளும் கவிதைகள் ஏராளம் இருக்கின்றன. இவை பெரும்பாலும் புதுக் கவிதைகளாக இருப்பதையும் அவதானிக்க முடிகிறது.
உணர்வுகளை வாசகனின் மனதுக்கு நெருக்கமான வகையில் பகிர்ந்து கொள்ளும் ஆற்றல் மன்னார் அமுதனிடம் உண்டு. தேர்ந்தெடுத்த சொற்களைப் பயன்படுத்துகிறார்.

பிரிவு

“..உனக்கும் எனக்குமான
இடைவெளிகளை
சிலந்தி வலைகள்
நிரப்புகின்றன…”

மற்றொரு கவிதையில்

“..கோவப்படுகையில்
நீ அடிப்பாய்
வலிப்பதில்லை – இன்றோ
மௌனம் காக்கிறாய்
வலிக்கிறதே…”

இன்னொன்று இவ்வாறு

“…நெடுநாள் பிரிவை உடனே போக்க
விடுமுறை நாடுகிறேன்
விடுப்புகள் முடிந்து
வேலைக்கு மீள்கையில்
நோய்நொடி தேடுகிறேன்…”

எவ்வளவு யதார்த்தமான வரிகள். போலி மருத்துவ சேர்டிபிக்கட்டுகளைத் தேடும் போலி நோயாளிகள் இவர்கள். ஆனால் காதலில் ஆரோக்கியமானவர்கள்.

நூலைப் பற்றி இன்னும் நிறையப் பேசலாம். ஆயினும் நேரமாகிவிட்டது. இன்றைய நூல் வெளியீட்டு அரங்கில் தலைமை தாங்க அழைத்தமைக்கு நன்றி. பெருமளவு மருத்துவத் துறை சார்ந்த என்னை கவிதை நூல் வெளியீட்டு நிகழ்வில் கலந்து கொள்ள அழைத்த அவரது அன்பு நெகிழ வைக்கிறது.

இது மன்னார் அமுதனின் இரண்டாவது கவிதை நூல். இலக்கியப் பரப்பில் அவர் பயணப்பட இன்னும் நீண்ட வெளியும் காலமும் காத்திருக்கிறது. அதை முழுமையாகப் பயன்படுத்தக் கூடிய ஆற்றல் அவருக்கு இருக்கிறது. இன்னும் பல நூல்கள் வெளியிடுவதுடன், பல சாதனைகள் செய்ய வாழ்த்துகிறேன். சொந்த வாழ்விலும் இலக்கிய உலகிலும் உச்சங்களை எட்டி சமூகத்திற்குத் தொண்டாற்ற மீண்டும் வாழ்த்தி அமர்கிறேன்.

எனது மறந்துபோகாத சில புளக்கில் 20th May 2011 ல் வௌியான கட்டுரையின் மீள் பிரசுரம்

எம்.கே.முருகானந்தன்.

0.0.0.0.0.0

Read Full Post »

அண்மையில் நான் படித்தவற்றில் என்னை மிகவும் கவர்ந்ததும் எமது சமுதாயத்திற்கு பெரிதும் உதவக் கூடியதும் எனச் சொல்வதானால் அது பேராசிரியர் மா.சின்னத்தம்பி எழுதிய ‘புதிதாகச் சிந்திப்போம்.- சமுதாயத்திற்கான கல்வி’ என்ற நூலாகும்.

பேராசிரியர் மா.சின்னத்தம்பி பற்றிச் சொல்லித் தெரிய வேண்டியதில்லை. யாழ் பல்கலைக்கழகத்தில் கல்வியியல் துறைப் பேராசிரியர். எமது சமூகத்திற்கு புதிய ஊற்றுக் கண்ணைத் திறந்துவிடுவது போல எமக்குத் தேவையான கல்வி முறை பற்றி, கட்டுரைகள் மற்றும் உரைகள் வாயிலாக அறியத் தருபவராவார்.

நூலின் அந்தத் தலையங்கமே மிகவும் அர்த்தபுஸ்டியானது. கல்வி என்பதை அறிவுக் கண்ணைத் திறப்பதற்கானது என்பதை பாரம்பரியமாகப் போற்றி வந்தவர்கள் நாம். ஆனால் கல்வியானது தனி நபரது முன்னேற்றத்திற்கு மட்டுமே ஆனதாக எல்லைப்படுத்தப்படும் துரதிஸ்டவசமான நிலைக்கு நாம் இன்று தாழ்ந்து போயிருப்பதைக் காண்கிறோம்.

பணமீட்டித் தரக் கூடிய சில பாடநெறிகளையே பெற்றோர்கள் பிள்ளைகளுக்குத் திணிக்கிறார்கள். பணம் தேவைதான். இதனால் பரீட்சையில் வெற்றி பெற முடியாத பிள்ளைகள் உயர்தரப் பரீட்சைக்கு பின் நிர்க்கதியாகி அவதிப்படுகிறார்கள். பிஞ்சு வயதான ஐந்தாம் வகுப்பிலேயே போட்டிப் பரீட்சைகளுக்கு முகம் கொடுக்க நேர்வதால் குழந்தைகளின் உடல் உள நலங்கள் பாதிப்படைகின்றன.

இவற்றால் பெற்றோர்களுக்கு நெருக்கடியான சூழ்;;நிலையும் உள நெருக்குவாரங்களும் ஏற்படுகின்றன. சில ஆசிரியர்கள் கல்வி முதலாளிப் பெருச்சாளிகளாக மாறும் அதே வேளை பெரும்பாலான ஆசிரியர்களின் நிலமை மோசமாக இருக்கிறது.

மறுபுறம் பார்க்கைளில் சமூகத்தில் தொழில் முறைப் பயிற்சி பெற்றவர்களுக்கு பெரும் தட்டுப்பாடு நிலவுகிறது. இதற்குக் காரணம் கல்வியானது சமூக மேம்பாட்டை இலக்காகக் கொண்டதாக இல்லை என்பதே ஆகும்.

இந்தச் சூழலில் சமூகத்திற்கு விழிப்புணர்வைத் தரக் கூடியதாக பேராசிரியரின் இந்த நூல் இருக்கிறது. பெற்றோர்களுக்கும் ஆசிரியர்களுக்கும் நல்ல வழிகாட்டியாக அமைந்துள்ளது.

“பழைய சிந்தனைகள், கோட்பாடுகள் என்பவற்றிற்குள் அடைபட்டு, அவற்றை மீள் வாசிப்புச் செய்யாமல், நடைமுறை  உலகில் கல்வி அமுலாக்கம் எவ்வாறு அமைய வேண்டும் என்பதை தூரநோக்கில்  சிந்திக்கின்ற ஆற்றல் பேராசிரியரின் தனிச்சிறப்பிற்கு நல்ல சான்றாதாரமாகும்”. வலம்புரி பத்திரிகையில் இக் கட்டுரைத் தொடர் வெளிவர உந்து சக்தியாக இருந்த அதன் பிரதம ஆசிரியர் நல்லையா விஜயசுந்தரம் சொல்வது இதுவாகும்.

தான் எடுத்தாண்ட விடயங்களுக்கு அவர் கொடுத்த தலையங்கங்களை கூர்ந்து அவதானித்தாலே இந்த நூலின் பயன்பாட்டையும், அதன் விசாலிப்பையும் உணர்ந்து கொள்ள முடியும்.  206 பக்கங்களாக நீளும் இந்த நூலில் 30 கட்டுரைகள் அடங்கியுள்ளன. அவற்றில் சிலவற்றை இங்கு

உதாரணமாகக் காட்டலாம்.

  • பெற்றோர்களே உங்கள் பிள்ளைகளுக்காக நீங்கள் என்ன செய்கிறீர்கள்?,
  • நல்ல பெற்றோர்களாக நடந்து கொள்வது எப்படி?,
  • பரீட்சைக்காக மாத்திரம் கற்பித்தால் திருப்தி அடைய முடியுமா?,
  • பரீட்சைகளில் தோல்வி அடைந்தவர்களைப் பற்றிப் போசுவது அவசியமா?,
  • மாணவர்கள் சுயமாகக் கற்பதற்குரிய சூழலையும் வாய்ப்புகளையும் அகலப்படுத்துவது அவசியம்தானா?,
  • பாடசாலைகள் மாணவர்களிடம் சமூகத் திறன்களை வளர்க்கத் தவறிவிட்டனவா?,
  • மாணவர்களே உங்களை முன்னேற்றும் நல்ல திறன்களை நன்கு அறிவீர்களா?,
  • பல்கலைக்கழக மாணவர்களே நீங்கள் எவற்றையெல்லாம் தெரிந்துகொள்ள வேண்டும்,
  • அரசபாடசாலை ஆசிரியர்கள் ஏன் ஊக்கம் குறைந்து விரக்தியுடன் உள்ளனர்?,
  • க.பொ.த உயர் வகுப்பில் எல்லோரும் தமது காலத்தைச் செலவிடுவது நியாயமானதா?,
  • தொழில் வாய்ப்புப் பெற உதவி செய்யாத பட்டப்படிப்புகளிலிருந்து விலகிவிட முடியுமா?

இவற்றைத் தவிர மொழிக் கல்வி,  பிள்ளைகளின் சுயகணிப்பு,  பேச்சுக் கல்வி, முன் பள்ளிகள், முறைசாராத தொழில் கல்வி, கடல்வள உயர்கல்வி, பெண்களின் ஆற்றல், முதியோர் ஆற்றல், வெளிநாட்டு பழைய மாணவர்களின் பாடசாலைகளுக்கான நன்கொடைகள் பயன்படுத்தப்படும் விதம் போன்ற கல்வி தொடர்பான வேறு பல அரிய விடங்களையும் நூலாசிரியர் சிறப்பாக ஆராய்கிறார்.

முதுகல்வி பெற்றவர்கள் பேராசிரியர்கள் போன்ற பலரும் கலைச்சொற்கள் விரவி நிற்க கடுமையான வாக்கியங்களை அமைத்து தமது அறிவாண்மையைப் பறைசாற்றி எழுதி வருகையில் பேராசிரியர் சின்னத்தம்பியின் எழுத்து நடை மிகவும் சரளமானதும் எளிமையானதும் ஆகும். சாதாரண வாசகனும் இலகுவாக வாசித்து புரிந்து கொள்ளக் கூடியதாக உள்ளது. வீணான அலட்டல்கள் இல்லை. பல விடயங்களைப் புள்ளியிட்ட சிறு குறிப்புகளாகத் தருவது அவற்றின் முக்கியத்துவத்தை உணர்த்துவதற்கு கைகொடுக்கிறது.

அதற்கு அப்பால் எடுத்தாளப்படும் பிரச்சனைகளுக்கான அவரது வழிகாட்டல்களும் நடைமுறையில் செயற்படுத்தக் கூடியவையே. அதனால் பயன் மிக்கது.

இந்த நூலைப் பெற்றோர்களுக்கானது என்று மட்டுப்படுத்த முடியாது. பெற்றோர்கள், ஆசிரியர்கள், மாணவர்கள் மட்டுமின்றி சமூக முன்னேற்றதில் அக்கறை உள்ள அனைவரும் படித்துப் பயன்பெற வேண்டிய நூலாகும்.

நூலின் விலை ரூபாய் 420.00 எங்கே விற்பனைக்குக் கிடைக்கும், எங்கு தொடர்பு கொள்வது போன்ற தகவல்களை நூலிலிருந்து பெற முடியவில்லை.

எம்.கே.முருகானந்தன்

0.0.0

 

Read Full Post »

மனதோடு பேசுதல் மனதிற்கு இனியது. மன நிறைவைத் தருவது. நினைவுகளை மீட்பது. மற்றவர் மனம் நோக வைக்காதது. அதே நேரம் மற்றவர்களால் இடையூறு செய்ய முடியாததும் கூட. அத்தோடு வாழ்வின் கடந்த அலைகளில் மீண்டும் நீந்திச் செல்வது போன்ற இனிய சுகம் வேறு எதிலுமே கிட்டாது.

20140919_122517-001

நடா சுப்பிரமணியம் தன் மனதோடு தான் பேசியவற்றை முதலில் முகப் புத்தகத்திலும் இப்பொழுது நூல் ஊடாக சமூகப் பரந்த வெளியில் சஞ்சரிக்க விட்டிருக்கிறார்.

இவரது கவிதைகளின் முக்கிய அம்சம் அவை மென்மையானவையாக இருப்பதுதான். ஆரவாரம், வீர முழக்கங்கள், தூற்றல்கள், நச்சரிப்பு எச்சரிப்பு போன்ற தீவிரங்கள் ஏதுமின்றி அமைதியான நீரோட்டம் போல தனது உணர்வுகளையும், இழந்த வாழ்வின் நினைவுகளைச் சுமப்பவையாகவும் அவை இருக்கின்றன.

‘.. வானில் வட்டமிட்டு பின்

கரணமடிக்கும் பட்டம் என் மனம்

நூலின் நுனியோ..

உன் நினைவுகளின் பிடியில் ….’

இவரது கவிதைகள் சிறிய சம்பவங்களின் கோவை போல பல தருணங்களில் அமைந்திருக்கும். இதனால் இதை வாசிக்கும் பலருக்கு அவை தமது வாழ்வின் பிரதிபலிப்புகள் போலவும் தோன்றலாம்.

“கவிதைகளில் சொல்லப்பட்ட சில நிகழ்வுகளும், நிகழ்ந்த இடங்களும் என் பள்ளிக் காலத்தை என் கண் முன்னே கொண்டு வந்து நிறுத்துகின்றது. சென்ரல் தியேட்டர், வல்லிபுர ஆழ்வார் தீர்த்தத் திருவிழா போன்றவை நாம் வாழ்ந்த மண்ணின் கலாசாரத்துடன் பின்னிப் பிணைந்த நிகழ்வுகள். படிப்பவர்களுக்கும் இதே உணர்வு உள்ளோங்கும்” என்கிறார் மனோ தத்துவ நிபுணரான டாக்டர் வாசுகி மதிவாணன் இந்த நூலுக்கான தனது அணிந்துரையில்.

‘.. வெளிச்சத்தைத்

தொலைத்துவிட்ட

எங்கள் வெளிச்ச வீட்டின் மீது

விண்மீன்களின்

வெளிச்சம்

விழ ஆரம்பித்திருந்தது …..’

பருத்தித்துறை வெளிச்ச வீடு எவ்வாறு அவர் வாழ்வில் கலந்ததுவோ, அதுபோலவே அங்கு வாழ்ந்த எங்கள் ஒவ்வொருவருடனும் நினைவில் பயணிக்கவே செய்கிறது. இது போல ஏராளம் …

“நடாவின் மனதோடு பேசுதல் தொகுதியின் கவிதைகள் எதைப் பற்றிப் பேசினாலும் நட்பினையே முதன்மைப்படுத்துகிறது..” என்கிறார் ரவி கந்தையா தனது வாழ்த்துரையில்.

‘..பள்ளிப் புத்தகத்திற்குள்

மயிலிறகை வைத்துவிட்டு

நிமிடத்திற்கு நூறு தடவை

குட்டி போட்டிருக்கிறதா

என்று எட்டி எட்டி பார்த்திருக்கிறோம்.’

உண்மைதான் நட்புகளின் நிழல் கவிதைத் தொகுப்பு எங்கும் தொடர்வதைக் காண்கிறோம்.

நட்பு முதன்மைப்பட்டிருந்தாலும் அன்பு, காதல், நட்பு, பிரிவு, ஏக்கம், போன்ற உணர்வுகளையும் கூடவே பேசுகின்றன.

‘இந்தக் கவிதைத் தெர்கப்பு நெடுகிலும் வலிகளும், குதூகலமும், மகிழ்வும், துயரமும் காதலாகவும், நட்பாகவும் விடுதலைக்கு ஏங்கும் மனத்தோடு சஞ்சரித்துக்கொண்டே இருக்கிறது என்கிறார் ஈஸ்வர சந்தானமூர்த்தி தனது பதிப்புரையில்.

அதே கருத்தை இத் தொகுதிக்கு முன்னுரை வழங்கிய கவிஞர் மேத்தா ‘பிறந்த மண்ணையும் பிரியத்திற்குரிய மனிதர்களையும் பிரிந்து வாழும் ஏக்கம் – உணவில் கலந்த உப்பைப் போல உணர்வில் கலந்து நிற்கிறது.’ எனத் தன் மொழியில் சொல்லுகிறார்.

“எத்தனை

இனிமையான

நாட்கள் அவை ..!

இன்றும்

செவிகளில்

எதிரொலித்து வரும்…”

ஒவ்வொருவரும் தம் வாழ்வின் கடந்து வந்த இனிய காலங்களில் உவகையுறவே செய்வர்.

‘காற்றின்

சீண்டல்களில்

சிணுங்கும் தென்னைகள்..’

ஆம் நிச்சமாக  தென்னையோடும் பனையோடும் கூடவே வாழ்ந்த வாழ்வு இனிமையானதுதான்.

ஆனால் வாழ்க்கையானது இறந்த காலத்துடன் நிறைவுறும் படைப்பாக முற்றுப் புள்ளியிடப்படுவது அல்ல. அது நிகழ்காலத்திலும் தொடர்கிறது. எதிர் காலத்திலும் புதிய காட்சிகளுடன் திரை விலகக் காத்திருக்கிறது.

‘செல்வம்’ என்ற புனை பெயரிற்குள் மறைந்திருக்கும் நடா சுப்பிரமணியம் தனது இனிய கவி மொழியில் அவற்றையெல்லாம் சொல்ல வேண்டும். வாழ்ந்த நாடு மட்டுமல்லாது இப்பொழுது வாழும் மண்ணும் அவரது சொந்தத் தேசம்தான்.

அந்தப் புதிய சூழலில் அவர் இணைவதில் ஏற்பட்ட சவால்களும், அங்கு பெற்ற வெற்றிகளும், கிட்டிய புதிய உறவுகளும், அவற்றுடனான ஒட்டும் ஒட்டாத் தன்மைகளும் படைப்புகளில் வெளிவர வேண்டும். அவை வாசகர்களுக்குப் புதிய வெளிச்சத்தைப் பாய்ச்சும்.

அதேபோல அவரது படைப்பு வெளியையும் பட்டை தீட்டி புதுப் புதுப் மெருகுகளுடன் வரக் கைகொடுக்கும் என நம்புகிறேன்.

‘.. கற்பாறையினை

பிளந்தவாறு..

பசும் புற்களே துளிர்வ்pடும்போது

எமது மனங்களில்

நட்பு துளிர் விட்டது

ஆச்சரியமானதல்ல…..’

என்ற அவரது வரிகளே, சொர்க்கங்கள் எங்கும் திறக்கலாம் எமது மனது மட்டும் பரந்த வெளிகளில் சிறைவிரிக்கத் தயாராக இருந்தால் என்பதற்கு சான்றாக அமைகிறது.

வாழ்த்துக்கள் நடா.

20140919_122621-001

நூல் :- மனதோடு பேசுதல்

நூலாசிரியர் :- செல்வன்- நடா சுப்பரமணியம்

நூலாசிரியர் தொர்பு :- 0044 7722589359. நுஅயடை :- யெனய2202ளூலயாழழ.உழஅ

பக்கங்கள் :- 152

விலை :- இந்திய ரூபா 100.00

வெளியீடு :- மகிழினி பதிப்பகம்

0.0.0.0.0

 

Read Full Post »

துருவங்களாகப் பிரிந்து கிடக்கும் சமூகங்களைக் கொண்டதாக இந்தச் சிறு தீவு தனக்குத்தானே கறுப்பு மை பூசிக் கொண்டு வாழ்கிறது. நாகரீகமும் நியாய உணர்வும் கொண்ட சமூகங்களிலிருந்து அந்நியப்பட்டு நிற்கிறது.
???????????????????????????????
அதே நேரம் தம்மளவில் பூர்வீகப் பெருமையும், கலாசாரப் பாரம்பரியமும் கொண்டதாக இங்கு வாழும் ஒவ்வொரு இனமும் உணர்கின்றன. அதில் தப்பில்லை. ஆனால் அவர்களது சொல்லும் செயலும் மற்றவர்களது உள்ளங்களைப் புண் படுத்தாது இருக்கும் வரையே அது நியாயமானதாக இருக்க முடியும்.

மூர்க்கமான போர். அங்கவீனங்கள். பயங்கரமான அழிவுகள். உயிர் இழப்புகள். இவற்றின் பின்னரும் இங்கிருப்பவர்கள் ஒருவர் மனத்தை மற்றவர் புரிந்து கொண்டதாகத் தெரியவில்லை. புரிந்து கொள்ள முயல்வதாகவும் தெரியவில்லை. ஒவ்வொரு சமூகமும் தானே அதிகம் பாதிக்கப்பட்டதாகக் கவலை கொள்கிறது. ஏமாற்றம் அடைகிறது.

தேசிய உயர் தலைவர்கள் முதல் அடிமட்ட தொண்டர்கள் வரை தாம் சார்ந்த சமூகம் பற்றிய உணர்வுடன் மட்டுமே வாழ்கிறார்கள். வேறு இனங்கள் வாழ்கின்றன. அவர்களுக்கும் தங்களை ஒத்த நீண்ட மத, மொழி, கலாசார பாரம்பரியம் உள்ளது என்பதைக் கண்டு கொள்வதில்லை. அவற்றை அவர்கள் கடைப்பிடிக்க உரிமை உள்ளவர்கள் என்பதையும் உணர்வதாகத் தெரியவில்லை.

Nallinakam_0003 A

பாதிக்கப்படாததாக தம்மை ஒருவரும் கருதுவதாகத் தெரியவில்லை.
ஆனால் சமூகத்தின் இவை யாவும் தானாக ஏற்பட்ட உணர்வு என்றும் சொல்ல முடியாது.

பத்திரிகை படிக்காத, ரீவி பார்க்காதவர்கள் இருப்பார்களேயானால் அவர்கள் அவ்வாறு ஒற்றை வழிச் சிந்தனையில் இருக்க மாட்டார்கள் என்றே எண்ணத் தோன்றுகிறது. அந்தளவிற்கு ஊடகங்கள் தம் மொழி சார்ந்த தனித்த ஒரு உலகிற்குள் தம் வாசகர்களை மூழ்கடிப்பவையாக உள்ளன. நடுநிலை பேண வேண்டிய ஆங்கில ஊடகங்கள் கூட ஒரு முனைப்பட்டவையாகவே இருப்பது விசனிக்க வைக்கிறது.

தமது வாக்கு வங்கிகளை பெருக்குவதற்காக இன ரீதியான, மத ரீதியான முரண்பாடுகளை வலுப்படுத்தும கருத்துக்களை அரசியல்வாதிகள் உரைக்கிறார்கள். மேற்குலகில் பிரஜா உரிமை பெற்றவர்களும், தங்களது பிள்ளைகளை அங்கு அனுப்பி தாய் மொழியில் பேசத் தெரியாது ஆங்கிலம் மட்டும் பேச வைத்தவர்களும் கூட இங்கு தத்தமது மொழிக்காகவும் இனத்திற்காகவும் வாய் கிழியப் பேசுகிறார்கள். இதுவும் எல்லா இனத்தவரிலும் இருக்கவே செய்கிறது.

???????????????????????????????

அரசியல்வாதிகளது அடிவருடிகளான குண்டர் கூட்டம் புனித முகமூடிகளைப் போர்த்திய வண்ணம் நஞ்சு உமிழ்கிறார்கள். ஊடகங்கள் ஊதிப் பெருப்பித்து விற்பனையை அதிகப்படுத்துவது ஒன்றையே குறிக்கோளாக கொண்டு இயங்குகின்றன.

ஒவ்வொரு மனிதனும், ஒவ்வொரு சமூகமும் மற்றவர்களால் தங்களுக்கு இழைக்கப்பட்ட அநீதிகள் பற்றியே நினைக்கிறார்கள். பேசுகிறார்கள் பிரசாரமும் செய்கிறார்கள். தாங்கள் மற்றவர்களுக்கு இழைத்த அநீதிகள், வன்முறைகள், பாகுபாடுகள் பற்றி எந்தச் சிலமனும் காட்டுவதில்லை.

தாம் செய்த குற்றங்களை ஏற்றுக் கொள்வதும் அவற்றை பகிரங்கப்படுத்துவதும் அவசியமானது. ஆனால் அதற்கு மேலாக தன்னால் பாதிக்கப்பட்டவர்களிடம் நேரிடையாகவும் பகிரங்கமாகவும் மன்னிப்புக் கோர வேண்டும். இத்தகைய செயற்பாடுகளே புரிந்துணர்வை வலுப்படுத்தும். நல்லியக்கத்திற்கு அத்திவாரம் இடும்.

அண்மையில் தென்னாபிரிக்காவைச் சார்ந்த Michael Lapsley வந்திருந்த செய்தியை பத்திரிகைகளில் நீங்கள் படித்திருக்கக் கூடும். துரதிஸ்டவசமாக எமது ஊடகங்கள் அதற்கு பெரு முக்கியத்துவம் கொடுக்கவில்லை. அவர் Institute for the healing of memories (IHOM) என்ற நிறுவனத்தின் தலைவர். மனக் காயங்களை ஆற்றுப்படுத்தும் நிறுவனம் எனத் தமிழில் சொல்லலாம் என நினைக்கிறேன்.

போர் என்பது உருவேற்றி விடப்பட்டவர்களது பேயாட்டம்.

கொல்வதும் வெல்வதுமே அவர்களது இலக்கு. கொலை, கடத்தல், சித்திரவதை, அச்சுறுத்தல், அடக்குமுறை, சொத்தழிப்பு, சூறையாடல் யாவும் அதில் உள்ளடங்கும். இவற்றைத் தான் அவர்களின் உயர்பீடங்கள் அவர்களுக்கு போதித்தார்கள். இதைத்தான் அவர்கள் செய்ய வேண்டும் என எதிர்பார்த்தார்கள்.

???????????????????????????????

போரில் மரணிப்பது உயிர்கள் மட்டுமல்ல, நீதி நியாயம் மனிதாபிமானம் போன்ற யாவுமே குழி தோண்டிப் புதைக்கப்படுகின்றன.

Michael Lapsley ஒரு போராளி. அதே நேரம் போரினால் பாதிக்கப்பட்டவரும் கூட. 1990 ல் ஒரு கடிதக் குண்டினால் தனது இரு கைகளையும் ஒரு கண்ணையும் இழந்தார். ஆனால் சோர்ந்து கிடக்காது இந்த (IHOM) நிறுனத்தை 1998ல் ஆரம்பித்தார். மனக்காயங்களை ஆற்றுவதற்கான ஒரே வழி அவற்றைப் பகிர்ந்து கொள்வதாகும்.

மனக் காயங்கள் உணர்வு ரீதியாதாக இருக்கலாம், உளவியல் தாக்கமாக இருக்கலாம் அல்லது ஆத்மீகம் சம்பந்தமானதாகவும் இருக்கலாம். பகிர்வது தாக்கத்தைக் குறைக்கும்.

ஆனால் உள்ளுறையும் உணர்வுகளை பகிர்ந்து கொள்வதற்கு நம்பிக்கையானவர்கள் வேண்டும். புரிந்துணர்வும் அனுதாபமும் நிறைந்தவர்களாக இருக்க வேண்டும். அதற்கான வழிமுறைகளைத்தான் போரினால் பிரிந்து கிடந்த பல நாடுகளில் IHOM வழங்கியது

DSC07532

அதே போல, இனங்கள் பிரிந்து கிடக்கும் நிலையை மாற்றுவதற்கு கலை இலக்கியங்களும் பெரும் பங்கு வகிக்க முடியும்.

அந்த வகையில் புதிய எழுத்தாளர்களின் படைப்புகளை உள்ளடக்கிய ‘நல்லிணக்கத்திற்கான ஆக்கங்கள்’ தொகுப்பு வெளி வந்திருப்பது இருண்ட வனத்தில் புத்தொளி பாய்ச்சுகிறது

இது சாதாரண நூல் அல்ல. பிளவுபட்டு பிரிந்து நிற்கும் இரண்டு இனங்களையும் சார்ந்த எழுத்தாளர்கள் எழுதியவை இவை.

22 சிறுகதைகளையும் இரு கவிதைகளையும் இந்த நூல் உள்ளடக்குகிறது

இவை ஒரு பக்கப் பார்வையான நூல் அல்ல. மூன்று இனங்களையும் சார்ந்த 23 எழுத்தாளர்கள் ஒன்று கூடி ஒருவருடன் ஓருவர் கலந்துரையாடி, கூடியிருந்து, பகிர்ந்து உணவு உண்டு. அருகருகே தூங்கி எழுந்து, தங்கள் அனுபவங்களை மற்றவர்களுடன் வெளிப்படையாகப் பேசி, மற்றவர் துன்பங்களை தங்கள் துயரங்களாக உணர்ந்ததின் விளைவாகப் பிறந்தது.

தான் தனது என்ற உணர்விலிருந்து விலகி மற்றவர்கள் வாழ்வை அவர்களிடமிருந்து கேட்டறிந்ததிலிருந்து, அதைத் தன்னதாக உருவகித்து, கற்பனையால் கூர்மைப்படுத்தி எழுதப்பட்டவையாகும் இப் படைப்புகள்.

பகிரங்க பத்திரிகை விளம்பரங்கள் மூலம் படைப்புலகிலும், தேசிய ஒருமைப்பாட்டிலும் ஆர்வமுள்ள மூவின மக்களிடமிருந்தும் விண்ணப்பங்கள் கோரப்பட்டது. பின் அவர்களிடமிருந்து 30 பேர் நேர் முகத் தேர்வு மூலம் தெரிந்து எடுக்கபட்டிருந்தனர். இவர்களுக்கான பயிற்சிப் பட்டறைகள் கொழும்பிலும் யாழ்ப்பாணத்திலும் நடாத்தப்பட்டன.

???????????????????????????????

சிறுகதை கவிதை போன்ற படைப்புகளின் எவ்வாறு தேசிய நல்லிணக்கத்தை ஏற்படுத்த முடியும் எனக் கலந்துரையாடப்பட்டது. பலஸ்தீனம், ரூவண்டா, தென் ஆபிரிக்கா போன்ற நாடுகளில் மூர்க்கமான யுத்தத்தின் பின்னர் எவ்வாறு நல்லிணக்கத்திற்கான முயற்சிகள் எவ்வாறு மேற்கொள்ளப்பட்டன என்பது பற்றிய குறும்படங்களும் காட்சிப்படுத்தப்பட்டன.

நம் நாட்டில் பாதிக்கபட்ட இடங்களைச் சென்று பார்வையிடவும் செய்தார்கள். கலாசார பாரம்பரியங்களின் சின்னங்களாக இருக்கும் இடங்களையும் சென்று பார்த்தார்கள்.

இந்தப் பயிற்சிப் பட்டறைகளை பிரபல ஆங்கில எழுத்தாளரான ஷியாம் செல்வத்துரை நெறிப்படுத்தினார். இவர் பிறப்பு ரீதியாக இரு இனங்களைப் பிரதிநிதிப்படுத்துபவர் என்பது குறிப்பிடத்தக்கது. தனது எழுத்துப் பயணத்தில் அனுபவங்கள் ஊடாக அறிந்து கொண்டவற்றை புதியவர்களுக்கு பட்டறிவுடன் கூடிய பயிற்சியாகக் கொடுத் தார்.

இதில் மூவினத்தவர்களது படைப்புகளும் இடம் பெறுகின்றன. ஆனால் அவை தமது இனத்தின் உணர்வுகளை வெளிப்படுத்துவதாக இல்லை. ஒரு இனத்தைச் சார்ந்தவர் மாறுபட்டு நிற்கும் மற்ற இனத்தின் பார்வையில் படைப்புகளைத் தருவது இந்த நூலின் சிறப்பு அம்சமாகும்.

Nallinakam_0003 B

ஷியாம் செல்வத்துரை தொகுத்த ஆங்கில நூலின் தமிழ் வடிவம் இப்பொழுது இந் நூலாக வந்திருக்கிறது. திரு ஜெகான் பெரேரா தலையில் இயங்கும் இலங்கை சமாதானப் பேரவையால் இந்தத் தமிழ் நூல் வெளியிடப்பட்டுள்ளது. வரவேற்றகத்தக்க முயற்சி. இந்த நூலில் உள்ள படைப்புகள் பற்றிய எனது கருத்துக்களை இங்கு முன் வைக்கப் போவதில்லை.

இதைப் போலவே ஏனைய கலை இலக்கியத் துறைகளிலும் நல்லிணக்கத்தை அவாவும் படைப்புகள் சில வெளிவந்திருக்கின்றன.

The Art of Forgetting (2006) என்று ஒரு குறும்படம் இலங்கையில் வெளிவந்ததாக அறிகிறேன். எனக்குப் பார்க்கக் கிடைக்கவில்லை. 2002 முதல் 2005 வரையான காலப் பகுதியில் சாதாரண மக்கள் பட்ட துன்பத்தை லெளிக் கொணர்ந்திருந்தது. சந்திரன் இரட்ணம் அவர்களது The Road from Elephant Pass மற்றொரு முக்கிய சினிமா.

இவை போன்று ஒவ்வொரு துறைகளிலும் நல்லிணகத்தை நோக்கிய ஆக்கங்கள் வர வேண்டும். அதற்கு கலை இலக்கிய படைப்பாளிகளிடம் விழிப்புணர்வு ஏற்பட வேண்டும்.

DSC07539

ஆனால் அதற்கு மாறான சூழல்தான் நிலவுகிறது. ‘தமிழ் இனத்தை வென்றாகிவிட்டது. மற்றவர்களையும் அடக்க வேண்டும். அடக்குவோம்’ என்ற எண்ணம் வேரூன்றி இருப்பதைக் காண்கிறோம். வெளிப்படையான பேச்சுக்கள் கேட்கின்றன. வெறுக்கத்தக்க செயற்பாடுகளும் தொடர்கின்றன.

நல்லிணக்கம் என்பது சகல இனங்களிலுமுள்ள பெரும்பாலனவர்களின் எண்ணமாகவோ பேசுபொருளாகவோ இல்லாதிருக்கிறது. இந்நிலை மாற வேண்டும்.

அதற்கு இந்த நூலின் வரவும் அது பற்றிய கருத்தரங்கும் தூண்டுகோலக அமையும் என நம்பலாம்.

நல்லிணக்கத்திற்கான முயற்சிகளுக்கு முன்னுரிமை கொடுத்து, இந்த நூல் எழுதப்படுவதற்கு களம் அமைத்துக் கொடுத்த செய்த தேசிய சமாதானப் பேரவையின் முயற்சிகளுக்கு நாம் நன்றி கூறவேண்டும். அதேபோல இந்த ஆய்வரங்கை ஒழுங்கு செய்த இலங்கை முற்போக்குக் கலை இலக்கிய மன்றத்தினருக்கும் எனது நன்றிகள்

நல்லிணக்கத்தை நோக்கிய நூல் வரவுகளும், கலந்துரையடல்களும் இன்னும் பரவலாக வரவேண்டும். ஆங்கிலம் சிங்களம் பேசுவோரிடையேயும் இவை தொடர வேண்டும்.

அப்பொழுதூன் இலங்கை போரில்லாத நாடு என்ற நிலையிலிருந்து மாறி மனக் காயங்கள் இல்லாத நாடு என்ற உயர் நிலையை அடைய முடியும்.

நூல் :- நல்லிணக்கத்திற்கான ஆக்கங்கள் – ஒரு தொகுப்பு

பதிப்பாசிரியர் :- ஷியாம் செல்வதுரை

பொறுப்பாசிரியர் தமிழாக்கம் :- மா.சே.மூக்கையா

வெளியீடு :- இலங்கை தேசிய சமாதானப் பேரவை
12/14 :- புராண விஹார வீதி
கொழும்பு 06

தொலைபேசி :- 0094 11 2818344
website :- http://www.peace-srilanka.org

e mail :- info@peace-srilanka.org

நல்லிணக்கத்திற்கான ஆக்கங்கள்’ நூல் வெளியீட்டு விழாவில் (20.07.2004) நான் ஆற்றிய தலைமையுரை

எம்.கே.முருகானந்தன்

0.0.0.0.

Read Full Post »

முகநூலில் பெற்ற நண்பரும் தமிழ் ஆசிரியருமான நிர்மலா சிவராஜா அவர்களது பூக்கள் என்ற நூலுக்கு நான் வழங்கிய வாழ்த்துரை

பூக்கள் என்றும் நறுவி என்றும் அழைக்கப்படும் மலர்கள் இயற்கையின் வசீகர அற்புதங்களில் ஒன்றாகும். பெண்களுக்கு அழகைக் கொடுக்கும் வதனம் போல மரம் செடி கொடிகளை வாஞ்சையோடு நாட வைப்பவை மலர்கள்தான்.

அவற்றின் கண்கவரும் வண்ணங்கள், நாசியைத் துளைக்கும் நறுமணங்கள், உள்ளுறைதிருக்கும் தேன் போன்றவை வண்டுகளையும் பூச்சிகளையும் கவர்ந்திழுக்கும் ஆற்றல் படைத்தவையாகும்.

1962593_415142988631948_818164069_n

“தேன் உண்ணும் வண்டு மாமலரை கண்டு” அவற்றில் அமர்ந்து அளைவதானது மகரந்தச் சேர்க்கையை ஊக்குவித்து அச் செடி வர்க்கத்தின் பரம்பலையும் நீட்சிiயும் ஊக்குவிப்பதற்காக இயற்கை அளித்த விந்தையாகும்.

மனிதனும் அவற்றின் அழகில் கிறங்கி ஆசையோடு வீடுகளில் வளர்க்கிறான். அலங்கரிக்கிறான். இறைவனுக்கு அர்ச்சிக்கிறான். காதலைத் தெரிவிக்க பரிசளிக்கவும் செய்கின்றான்.

மனித உணர்வுகளின் வேட்கையைத் தணிவிப்பது மட்டுமின்றி அவற்றை மூலிகை மருந்துகளாகவும் பயன்படுத்த கற்றுக் கொண்டான்.

மலர்கள் பற்றிய பல்வேறு தகவல்கள் அடங்கிய சுருக்கமான, செறிவான கட்டுரைகளை இலகு தமிழில் பேஸ்புக்கில் சகோதரி  நிர்மாலா சிவராஜா தொடர்ந்து எழுதி வந்தார். அவற்றை ஆவலோடு வாசித்தவர்களில் நானும் ஒருவன். நாம் அதிகம் காணத அரிய பூக்களைப் பற்றி மாத்திரம் இன்றி நாம் நாளாந்தம் காணும் மலர்கள் பற்றி அறியாத தகவல்களையும் அவர் தந்து வியப்பில் ஆழ்த்தி தப்பாமல் தொடர்ந்து படிக்கச் செய்தார்.

இது தகவல் யுகம். அவசரம் மிகுந்தது. காலம் பொன்னானது. அல்ல! பொன்னை விடப் பெறுமதியான rhodium காலம் எனலாம். இக் காலத்திற்கு ஏற்ற விதத்தில் மிகச் சுருக்கமாக ஆனால் அரிய தகவல்கள் நிறைந்த கட்டுரைகளை எழுதிய அவரது ஆற்றல் வியக்க வைத்தது.

யாழ் பல்கலைக்கழக B.A பட்டதாரியான அவர் தாயகத்திலும் புலம் பெயர்ந்த நாட்டிலும் ஆசிரியையாகக் கடமையாற்றிய போது பெற்ற அனுபவங்கள் கைகொடுத்திருக்கும் என்பது உண்மையே.

இருந்தபோதும் அதற்கு அப்பால் அவரிடம் இயல்பாக அமைந்திருக்கும் அழகியல் உணர்வும், ஆழ்ந்த தமிழ்ப் புலமையும், தேடல் உணர்வும் ஒவ்வொரு கட்டுரையிலும் பளிச்சிடுகின்றன. இலகுவான வார்த்தைகள், சுருக்கமான வசனங்கள், சிறிய பந்திகள், தெளிவான கருத்துக்கள், நீரோட்டம் போன்ற நடை ஆகியன அவரது எழுத்தின சிறப்பு எனலாம்.

தனது படைப்புகளுக்கு வலுச் செய்யும் வண்ணம் அவர் தேர்ந்தெடுத்திருந்த புகைப்படங்கள் மிக அற்புதமானவை. ஆயிரம் சொற்களால் சொல்ல முடியாததை ஒவ்வொரு புகைப்படம் ஊடாகவும் அள்ளித் தந்திருக்கிறார்.

உலகத் தமிழ் பண்பாட்டு கழகம் மூலம் தமிழ் மணிப் மணிப் புலவர் பட்டம் பெற்ற இவர் தற்போது அதே உலகத் தமிழ் பண்பாட்டு கழகத்தின் ஐரோப்பிய கல்விப் பொறுப்பளாராக இருப்பது அவரது பணி ஆர்வத்தையும், செயலூகத்தையும் புலப்படுத்துகின்றன.

இது அவரது முதல் நூல் என எண்ணுகிறேன். அவரது வாழ்க்கைப் பயணம் போலவே அவரது எழுத்துப் பயணமும் சிறப்பும் சுபிட்சங்களும் நிறைந்ததாக அமைய மனதார வாழ்த்துகிறேன்.

எம்.கே.முருகானந்தன்.

09.09.2013

Read Full Post »

Older Posts »